Bolesne oczyszczenie.

Muzyka - klik.

Nie spałam do 4.30 jak nie później... a o 7 musiałam się zwlec z łóżka i wyjść na tyle godzin. Okropieństwo.

Pada piękny śnieg x3 , bardzo mnie to cieszy, marzę teraz o całym mieście osnutym białym puchem.

Wróciłam dziś do domku po 13stej chyba.. Eh, zmęczona, zła, poddenerwowana. I dopadł mnie smętny nastrój.

Mam ochotę zasnąć i spać 3 dni. Bez przerwy. Przespać tą depresję, która mnie powoli zjada. Nie moge sobie z niczym poradzić. Jeden obowiązek goni drugi, zanim ten zdąży się wypełnić. Kiedy będę mogła odpocząć?

Jest mi smutno. Sama nie wiem do czego i za czym tęsknię. 

I Arek... napisał dziś kilka słów, które i tak doprowadziły mnie do łez, wyciągnął wszystko na wierzch, każdą przykrą rzecz, ale tak chyba jest zdrowiej. Chyba dobrze się stało.

Nie wiem sama czego chcę. Czy chcę go odzyskać i zaryzykować, czy nie chcę, przede wszystkim czy powinnam.

Książka stoi w miejscu, jak się do niej teraz zabiorę to przepełnię ją niepotrzebnie własnym bólem... Chyba zły czas na pisanie. Z drugiej strony zostało mi na to tylko 7 miesięcy, czas płynie...

Święęęta Święęęta za pasem. Wreszcie. Tęsknię do nich każdego dnia. Każdego jednego. 

I mam dziwne przeczucie, że coś się wydarzy, coś niesamowitego, coś przełomowego, tylko nie wiem co.

Siedzę dziś z kartką, węglem i gitarą na zmianę. 

Próbuję się odbić od rzeczywistości. 

Jeszcze nie potrafię. 

Ale dam sobie radę.

Czekam na 22.35