Planowanie.

I tak oto mija kolejny dzień. Małe zachwianie równowagi. Cieszyłam się z pędu jakiego nabrało moje życie a dziś... dziś przez chwilę znienawidziłam ten stan. Mam nadzieję, że przejdzie, że uda mi się walczyć do skutku i wygrać. Jak tylko wspomnę sobie o tej monotonii to sama myśl mnie przytłacza, co dopiero gdybym znów miała zapaść w taką pieprzoną nic nie znaczącą wegetację.

Okropność.

A dziś byłam na spacerze z Panem R. Bardzo miłym spacerze. Po raz kolejny się spóźniłam, aj... muszę to wyćwiczyć. Punktualność raczej mi nie wychodzi...

Zrobił zdjęcia, pomarudziłam [ troszkę!] i caaaałe popołudnie miło upłynęło.

Zmarzłam troszkę, ale nadrobiłam w ciepłym mieszkanku. O.

Plany?

1. sobota - prawdopodobnie spacer z Michałem

2. niedziela - wizyta u Monic Dark.

3. poniedziałek - coś z Panem R [ale sama nie wiem co... ] film v basen v lodowisko v wiewiórki... [?]

4. luty - sesja we Wrocławiu z Łukaszem

5. luty - sesja Angel vs Devil z Piotrkiem [atelier]

6. marzec - sesja wampirza i Sweeney Todd - również z Piotrkiem , z tym, że pierwsza plenerowa.

7. kwiecień - zdjęcia w Opolu.

8. 7 maj - sesja z Radkiem Brzozowskim w Gdyni.

:)

Pęd życia.

Za długo się zbierałam żeby tu napisać. Głównie dlatego, że wiele spraw chciałabym zatrzymać tylko w sercu, tylko w duszy. Tylko skoro jest rozszczepiona - wszystkie wspomnienia ulecą. To tak jakby zamknąć je w skrzyni i zrzucić na dno oceanu nie przekręcając kluczyka - uderzą i rozsypią się pośród raf.

Życie rozpędziło się do 200 km/h. Nie powinnam narzekać, przecież miałam dość monotonii, ciszy,spokoju. Tylko odzwyczaiłam się od ludzi zamknięta w tej pieprzonej skorupie, która nie chciała się skruszyć, która pozornie dawała mi poczucie bezpieczeństwa. Tak było mi dobrze. Nie potrzebowałam wiele. 

Nagle pancerz się rozpadł, do pokoju wdarło się brutalnie słońce i poparzyło całe moje ciało. Obudziłam się. Nie wiem czy to przebudzenie feniksa z popiołów, czy stan `undead` co kto woli moi drodzy. Ale żyję.

Od spaceru do spaceru, zdjęć do zdjęć, spotkania do spotkania. To przyjemne uczucie.

Tęsknię za przeszłością nieco bardziej ostatnimi czasy. Nie bardzo podoba mi się ten stan, ale wiele razy słyszałam: zobaczysz , przyjdzie dzień, w którym zatęsknisz nawet za tymi przepłakanymi latami.Fakt. Tęsknię. Za tymi pięknymi dniami w tym rajskim ogrodzie, za śmiechem, żartami, wypadami na miasto, za miasto, przechodzeniem przez mury , unikaniem kamer, wędrówkami po lesie, za ludźmi którzy pokazali mi , że świat nie ogranicza się do czterech ścian domu.

Boli mnie. Boli mnie to, że nie można cofnąć czasu. Tyle bym zmieniła.

Najbliższe konkretne plany: sesja studyjna luty - Wrocław

Sesja plenerowa z Vi - marzec, kwiecień - Warszawa

z szuflady - Piwniczna Zdrój 2008 - ognisko pożegnalne.

P.S.
1. czwartek - spotkanie z Michałem.

2. piątek - zdjęcia z Robertem.

3. niedziela - zdjęcia z Pawłem.

4. dogaduję się co do wampirzej sesji. :P

Zakupy.

Cały dzień tak miło spędzony. 

Od 6 do 10 co pół godziny irytował mnie budzik. Miałam ochotę go pacnąć, albo po prostu wyrzucić za okno... Ale wytrwałam. O 12.15 [ 20...] jak zwykle się spóźniłam.... spotkałam się z Michałem i pobiegliśmy na SKM ^^. Pojechaliśmy sobie do Factory, po drodze rozmawialiśmy o wypadzie do Pragi, aj aj. W drodze do outletu miałam dość poważne problemy z oddychaniem, nie mam pojęcia czy to po upadku, czy może coś nie tak było z powietrzem.. nieważne, przeszło jak tylko wróciliśmy.

Kolejny punkt naszej dzisiejszej wycieczki to Blue City i poszukiwanie butów dla Michała - no jak baba, eh. Dorwaliśmy wreszcie je na szarym końcu sklepu, na dole... i kto by się spodziewał, że tam się ukryją ^^

Widziałam świetne jaszczurki, ale nadal to jeszcze nie to, co bym chciała... Mh... Pobiegaliśmy po wszystkich piętrach centrum handlowego i stwierdziliśmy, że czas najwyższy wracać do domu, bo już ciemno... [ milusio... -.-].

Rozpadał się jakiś lodowaty mokry wstrętny śnieg... dotarliśmy do Zawiszy, ale zdecydowaliśmy się na jeszcze jeden krótki spacer... Wymarzłam się jak cholera, ale nadrobiłam to ciepłą herbatą i zajebistym ciastem w domu ^^

Przesiedzieliśmy kolejny 3 godziny u mnie, rozmawiając, śmiejąc się, wyszukując karty Euro 26 World :P w celu ubezpieczenia się przed podróżą... I tak jakoś zleciało mi szybko.

Jutro wizyta kontrolna u lekarza rodzinnego, znowu się nie wyśpię. ... 

A plany na jutro? Na pewno spacer.

Dobranoc.

*from panoramio.

Wypadek

Ależ zagmatwany dzień. Od 9.15 spotkanie z Robertem. Najpierw wypad na łyżwy - a tam na lodowisku miła niespodzianka - tylko trzy osoby. Później napatoczyła się jakaś większa grupka, przez co miałam czołówkę z jakąś waleczną dziewoją. Milusio... tupolev powraca. Lekko się trzasnęłam w główkę, ale zabolało tylko troszkę, więc niczym się nie przejęłam.

Później dobra kawa w Wola Park. Również z Mroczniakiem. Rozmowa i spacer po Parku Moczydło. Dziękuję. Miło spędzone pół dnia. 

Wróciłam do domu lekko otumaniona, ale nie czułam się wcale najgorzej. O 17.15 wyszłam z Michałem na spacer. Pojechaliśmy na Most Siekierkowski i już tam zaczęłam się źle czuć. Najpierw nudności, później zawroty i ból głowy i caaaaałe paskudne trętwienie. 

Wróciłam do domu i oczywiście okazało się, że cała głowa jest napuchnięta . Nie ma to jak natychmiastowa panika rodzinki i ostry dyżur.

Naczekałam się na recepcji jak głupia, jeszcze sekunda a ten pajac dostałby po pysku... jak można tak olewać swoją pracę?! Po co on tam w ogóle był... Zmierzył mi ciśnienie, dał czerwoną teczkę [ o tak ucieszyłam się, że szybko dostanę się do lekarza ] ... 

Poczekałam z dziesięć minut i poproszono mnie do gabinetu. [ jaki śliczny pan doktor... < 3 ] Wypytał o wszystko, posprawdzał co boli, co nie, osłuchał, obejrzał oczka i skierował na morfologię. Po morfologii [ która o dziwo w ogóle nie bolała... nie tak jak zwykle...] skierował mnie na tomografię[ ku mojej uciesze, gdyż miałam na nią czekać pół roku! ] . Oczywiście kolejne 10 minut czekania tym razem na neurologa. Przemiła kobieta... zbadała wypytała i poczekałam chwilkę, aż zaprowadzą mnie na tomografię. Oczywiście równie miły pan przeprowadził mnie przez pół szpitala, pomógł wyjąć nawet ten głupi kolczyk z chrząstki, z którym tak zaciekle walczyłam i zaprowadził na oddział urazowy. 

Tam już technik zrobił mi badanie tomografem. [alleluja, lubię je :D ] . Kręciło mi się w głowie jak po alkoholu ^^. Dostałam wyniki [ podobno dobre...] i poczekałam ponad pół godziny na chirurga, ten zalecił dietę, 3 doby niewychodzenia bez opieki, zero alkoholu, okłady i uśmierzanie bólu jakimiś tam prochami. Cóż. Do tego jutro wizyta kontrolna, a w razie jakichkolwiek problemów ponowna wizyta w szpitalu. I tak oto mam badania od razu przez wszystkich lekarzy, przez których miałam przejść :D od ręki. :P

Kręci mi się w głowie, jestem zmęczona. Za dużo wrażeń. Dobranoc.

Wypad na łyżwy z Monic.

Próbuję zgarnąć ostatnich kilka dni w zgrabną całość. Obiecałam sobie zapisywać wszystko tak, żeby mieć codziennie pod ręką - wracać do wspomnień, miłych chwil z przeszłości, o której do niedawna chciałam zapomnieć. Niebywałe jak to wszystko nagle się pozmieniało. Wystarczy poznać odpowiednich ludzi i wszystko nabiera sensu - nowego znaczenia - wreszcie tego głębszego i jakby prawdziwego. Leję wodę, tak, wiem. 

Od kilku miesięcy marzyły mi się łyżwy z jakimś dobrym znajomym. Doprosić się nie mogłam. Wreszcie kochana mroczna Monic się zgodziła i poszłyśmy się łamać. Lodowisko całkiem całkiem, co prawda małe dziecko śmigające po lodzie lepiej niż my jeździło nam po ambicji, ale najgorzej też nie było. Cała droga w jedną i w drugą stronę przegadana o wampirach, cmentarzach a i samych trumnach, czyli zacny temat jak dla mnie. Dodatkowo dwie godziny na łyżwach i rozmowa dosłownie o wszystkim, w tym taniec, śpiew, sztuki walki, jazda konna, związki hetero,bi i homo haha.. wszystko i o wszystkim, dosłownie.

Jestem troszkę pokaleczona, ale nieważne. Czasem musi boleć, żeby czuło się, że żyje... Ta..

Poznałam przemiłego pana od zdjęć. Siedzi we Wro i foci tak pięknie, że aż mnie korci wyjechać z samego rana na zdjęcia z nim. Zaproponował wspólne plenery - muszę się zastanowić.

Jutro [ w sumie już dziś ] na łyżwy z Robertem, który mnie zawstydza [ raz? ee... ] już drugi raz bodajże! Niedobry Ty! Pewnie będzie równie miło. 

Na koniec trzy ulubione zdjęcia i uciekam do łóżka.

 

Imieninowo

Uff już po imieninach. Nie lubię takich świąt, bo każdy na siłę próbuje być miły, a tak naprawdę wcale się nie zmienia. Jutro znowu wszystko wróci do normy. Przynajmniej od rana atmosfera w domu była idealna. Jeden dzień w roku, a może cały 2011 będzie pełen miłych niespodzianek? Zobaczymy. Dzisiaj miałam zaplanowane łyżwy, ale oczywiście zaczął padać ohydny deszcz i tyle z tego wyszło. Po jakimś czasie na dosłownie 10 minut wyszło słońce... Ale jakie... jaskrawe i piękne <3! Szybko się schowało i znowu pojawiło się paskudne szare niebo. Wyblakły atrament. Niestety. Zasiedziałam się w necie, i miałam pół godziny, żeby się wyszykować na spotkanie z Michałem, oczywiście siedziałam w wannie kiedy zawitał ^^ Czy on musi być wiecznie punktualny?! Ok, poczekał bez marudzenia. Zdjęcia, film, ciasto, czekolada, rozmowa. I było fajnie. 

Jutro cały dzień w biegu. Rano ważne spotkanie, 12.30 łyżwy z Robertem, 14.30 Starówka i Złote Tarasy z Michałem, po drodze popołudnie z Jagodą w Live Nation. Nie mam pojęcia kiedy padnę, ale podoba mi się taki tryb życia. Cały czas coś się dzieje. Dawno tak nie miałam. A wieczorami... nie mam siły i czuję to piękną satysfakcję, że nie straciłam dnia z życia. To jest cudowne. 

W piątek najprawdopodobniej przyjeżdża mój Mruczek. Niesamowita niespodzianka, bo to akurat jedna z tych rzeczy, których bym się nie spodziewała. Mam nadzieję, że wszystko będzie w porządku i się zobaczymy. Przydałaby nam się długa rozmowa. I przytulić bym się już chciała. Zobaczymy jak będzie. Bardzo się stęskniłam. 

W planach 'lolitowate zdjęcia II'.

Sobota, niedziela dla Mruczka. W poniedziałek miałam jakieś spotkanie, ale nie pamiętam.

Najwyżej będą dzwonić. Miałam napisać 6 listów. A piszę dopiero pierwszy i to nie jestem nawet w połowie... oO

Nie wiem kiedy zrobię to wszystko. Ale jest dobrze, dawno nie było tak jak teraz, ba.. może nawet nigdy tak dobrze nie było.

Ludzie listy piszą...

W piątek byłam na miłym spacerze z Robertem. Oczywiście jak to ja, musiałam przełożyć godzinę spotkania, bo nie zdążyłam się wyszykować. Tylko,że miałam pół godziny na to, więc wybaczę sobie własne narzekanie.

Niech będzie, że w końcu się wyrobiłam. 

Zmarzłam troszkę, bo po raz kolejny już ubrałam się tak jak nie powinnam, a myślałam, że uczę się na własnych błędach. No nieważne. Było miło. To się liczy. :)

W sobotę widziałam się z Robertem II. Odwiedziliśmy na chwilkę Łazienki Królewskie, gdzie napadły na nas wygłodniałe wiewiórki. Rude kosmate wszędobylskie kity. Jak ja je kocham. Kilka oczywiście wdrapało się o mojej nodze na górę i łapkami próbowało mnie do siebie przyciągnąć. Czuję się czasami jak dziecko, ale jak się nie roześmiać jak takie małe stworzonko tak się tuli? Dzikie na dodatek... i głodne ^^

Ale! Najważniejsze stało się dziś! Wreszcie dostałam list od Yaqqiego z Indonezji ! < 3 Wyczekałam się i oto jest!

Kurier przybył i zrobił mi mega miłą niespodziankę. Oczywiście od razu się dorwałam do niego, jak ten chłopak cudownie pisze *_* . Ale fakt faktem oni są tam tego uczeni. I nawet po arabsku do mnie napisał kawałek ^^ Słodkie takie. A ile tam było budujących słów. Cieszę się, że poznaję takich a nie innych ludzi. Nie zamieniłabym ich na żadnych innych. Są najwspanialsi na świecie. Uwielbiam pisać listy... Czytałam go 3 razy i nadal nie wiem od czego zacząć , co odpisać, tyle mam mu do powiedzenia. Ale już jutro do tego przysiądę, muszę mu wysłać w miarę wcześnie. Poza tym czeka mnie sterta innych do napisania... zaległych. Cudownie. Poczuję się sławna przez chwilę i odpiszę. Ha ha. Do Arka... bo się wyczekał już biedaczek sporo na to, do Tomka, bo mi nogi z tyłka powyrywa jak nie napiszę, marudził coś ostatnio, napiszę to się ucieszy , Do Pandi mojej cudownej, bo wspominała, że chciałaby dostać list, tylko nie mam jeszcze adresu... , do Darii zaległy - aż wstyd, że jeszcze nie wysłałam.. no i z dziś do Raula, do Indii... *_* Ciekawe ile będzie 'szedł' .

Plany na najbliższe dni: [ i z tych wiadomych na dalsze... ]

12.01 [ mała imprezka rodzinna na moje imieniny, spotkanie z Michasiem , spotkanie z Kubą. ]

13.01 [ wstępnie łyżwy z Vampirem ]

15.01 [Moja VampeScene przyjeżdża!! ]

16.01 [spotkanie z fotografem ]

30.01 [spotkanie z Arkiem]

14.02 [Katt moja <3 ]

marzec [ Misio mój <3! ]

A teraz uciekam spać. Bo strasznie źle się czuję.

Dobranoc.

Michałowe spacery.

Kolejny cudownie spędzony dzień. Wyspałam się, mimo, że spałam od 6.30 do 11.40 . Popołudnie miło spędzone w rodzinnym gronie i cieplutkiej atmosferze. 2 godziny przebierania się i cudowania żeby ładnie wyglądać na spacerze a i tak się wymarzłam za to.

O 18 spotkanie z Michałem. Najpierw Park Ujazdowski. :) ! Miły spacerek <3 Kocham ten park, przejechaliśmy cały przystanek autobusowy. Niestety kierowca zaspał ^^ Życie. I tak trzymałam się przy wysiadaniu tego okropnego człowieka, który obiecał, że za nic mnie nie puści, a jak tylko autobus zahamował prawie się zabiliśmy oboje. Życie... 

Za to P.U. był otwarty i nawet magicznie zaczął padać śnieg. 

Pokazał mi fińskie domki, poopowiadał tyle o historii, trochę się pośmialiśmy, powygłupialiśmy , goniliśmy autobus i wreszcie upragniona starówka. 

Tam zdjęcia sukni czekoladowej Wedla! Genialna rzecz! <3!

I moje ze światłem wystawowym haha, ten to ma pomysły. Noooo i spacer na Plac Zamkowy, w tym odkrycie ślicznego szablonu w przejściu między podwórzem. <3

Zdjęcia choinki , Krakowskiego i jednogłośna decyzja o powrocie.

I godzina spędzona na schodach, w cieple z miłą rozmową o pracy, zainteresowaniach, marzeniach, obowiązkach.

I propozycja wyjazdu na pustynię z aparatem... chcę już. Teraz. Dziś.

Długi spacer.

Wczorajszy dzień należał do tych udanych. Spędziłam fajne popołudnie, w sumie wieczór też.

Od 13 do 20 na spacerach i zdjęciach z Michałem. Fajnie. Upolowaliśmy fajne aniołki koło Targowej ! Niebieskie ! :D

Te kilometry, które zrobiłam na szpilkach niestety dały o sobie znać na Krakowskim Przedmieściu jak tylko mieliśmy już wracać.

W sumie od Wileńskiego do Alei Zielenieckiej przeszliśmy 2 km. 1km cały po Moście Poniatowskiego, na dół, na górę, i troszkę po samym moście. I później 5 km na Stare Miasto jakkolwiek mało się to wydaje. Później z kolei długi spacer po samej starówce no i powrót... I nie czuję nóg. Ale było warto. Fajnie mi się spędza z nim czas, rozmawia, na te zabawne i poważne tematy. I zaproponował mi staż. :)

Wreszcie coś pozytywnego. Zobaczymy co dalej. :)

Poluję na D7000, 3 obiektywy. Lampę i statyw już załatwiłam. 

Teraz tylko jeszcze plan pierwszej wycieczki. :)!!

*

Dzisiaj 'wolna chata'. Jakoś mnie to nie cieszy. o.O

 

Plac Zamkowy

Sylwester.

Sylwester.. było rewelacyjnie. Dziękuję za każdą minutę z tego dnia.

Za to, że spóźniłam się ze wszystkim i mimo to nic się nie stało, za tą ogromną dawkę czekolady, za wspólne spaghetti pierwsza klasa z tabasco w zbyt dużej ilości. Dziękuję za drinki. Za szampana. Za stanie w otwartym balkonie w sumie w samym kocu i wlepianie oczek w fajerwerki tylko po to , żebym przez chwilę poczuła się dzieckiem.

Za słuchanie Ария, za pokazanie mi tych pięknych obrazów, za chwilę ciszy i długą rozmowę, za te dawki śmiechu tak nagle , za bieganie po całym mieszkaniu. 

Zapomniałam o wszystkim. Mogłam się po prostu cieszyć.

...

2011. Nowy Rok. Mam nadzieję, że lepszy. Nowy start. Może to dobrze. Postanowienia noworoczne? Po co cokolwiek planować skoro wszystko zależy od tego ile będziemy mieć siły, jak silną wolę i samozaparcie?

A plany na 2011? Jest kilka. 

9 stycznia urodziny Eli.

12 stycznia moje imieniny.

15 rozmowa o sesji.... aj ; )

1-7 luty Arek.

8-14 Katt <3

Luty prawdopodobnie dalej z Tomkiem.

Marzec... nie chcę zapeszać, ;)

Kwiecień, maj, czerwiec [ w tym moje urodziny ], lipiec i sierpień mam do zaplanowania.

We wrześniu tydzień, do dwóch w Pradze na Grandzie z Michałem, może też z Tomkiem. :)

Będzie ciekawie.Mam nadzieję. :) Trzeba zacząć działać. Zrobić coś z własnym życiem.

A z bardziej przyziemnych planów: na jutro spanie cały dzień, żeby odespać te 2 poprzednie... mh;/

Sobota za tydzień łyżwy z Michałem, może niedziela zdjęcia do agencji wreszcie. 

Eeee... i w poniedziałek muszę złożyć papiery jeszcze w pewne miejsce, niefajnie.

Boli mnie coś. Szkoda gadać. Ale tak cholernie, że chwilami nie wiem jak się dotknąć... 

P.S.

muszę jutro napisać 4 listy!

[A.R.D.T.];) !! 

<3