Złudne nadzieje.

WCZORAJ I DZIŚ A TAKŻE JUTRO...
ŻYŁAM, ŻYJĘ I BĘDĘ ŻYĆ TYLKO NADZIEJĄ...
KRUCHĄ TAK JAK SŁOWA...
BO ON SIĘ NIE ZMIENI...
BO ON JUŻ NIE POTRAFI KOCHAĆ…
BO ON NIE POTRAFI DOSTRZEC I DOCENIĆ TEGO, CO NAPRAWDĘ WAŻNE...
CÓŻ... PRZYZWYCZAIŁAM SIĘ JUŻ DO PRZEGRANEJ...
TYLE JEST LUDZI CIERPIĄCYCH BARDZIEJ NIŻ JA...
MOŻE CHOĆ TAK... ODEJMĘ IM CIERPIENIA... MOŻE TAK UJMĘ TYCH ZŁUDNYCH NADZIEI, KTÓRE TERAZ KREUJĄ MOJE ŻYCIE...
DLACZEGO TAK UFAM?
DLACZEGO MOJE SERCE PRZEPEŁNIA NADZIEJA...?

PRZECIEŻ NIC SIĘ NIE ZMIENI