Ruins.

Niewiarygodne, że w ciągu jednej chwili cały fundament naszego życia może się zawalić. Waląc nam się na głowę jednocześnie grzebie wszelkie plany, szkice, zarysy na przyszłość. I jak się wygrzebać z tych popiołów? Chyba nie potrafię. Nie umiem też się nad tym zastanawiać, próbować doszukiwać się powodów. Po prostu siedzę wśród tego syfu z podkulonymi ku sobie nogami i czekam, aż samo zniknie. Nigdy nie znika, a mnie boli coraz bardziej. 

Obiecuję sobie, że się podniosę, że potrafię po raz kolejny pokazać: jestem silna. 

Chyba oszukuję samą siebie. Już nie mam na to sił, nie mam na to nawet ochoty.

Jak mam myśleć o czymkolwiek skoro już teraz nie wiem co mogę planować, a czego nie? O czym mogę marzyć o czym nie? Jak mam ułożyć jakikolwiek plan na przyszłość czy postawić sobie jakikolwiek cel? Jedna wielka niewiadoma. Ile tak jeszcze ? Ile razy jeszcze będę musiała naiwnie wierzyć, że to się zmieni? Że przyjdzie dzień, w którym ktoś poda mi rękę i powie: teraz możesz żyć tak, jak byś chciała żyć?

Czy ja chcę zbyt wiele? Czy to wiele mieć pewność, że stoję na stabilnym gruncie? Że mam przy sobie kogoś, kto darzy mnie tak silnym uczuciem, że nawet w tych najcięższych chwilach dam sobie radę? 

Spalam się. Po raz kolejny spalam się dla siebie i dla Ciebie. Nie widzisz tego, ciągle jesteś zajęty sobą, swoimi sprawami , gdzieś obok pisząc do mnie kilka słów, czy rzucając ciche 'kocham' bez sensu, w pustkę.

Nawet jeśli teraz zaprzeczasz sam sobie czytając te słowa to ja właśnie tak się czuję. Każdego dnia coraz gorzej, próbując ratować palący się stos. Są na nim wszystkie moje, nasze marzenia, obietnice, uśmiechy i słowa, jakie padły i pojawiły się przez te ponad trzy lata. Myślisz, że da się to odbudować kiedy spłonie? 

Tak naprawdę to nie ma feniksów. Albo coś się ratuje póki jeszcze żyje, albo się to grzebie.

Czekam na coś, do czego nie jesteś w stanie dążyć. Walczę o coś, co i tak skazane jest na porażkę.

Ale walczę...dzień po dniu.

To chyba naiwność, a może po prostu tak okazuje się prawdziwie uczucia?
...