Przeplataniec.

Niesamowite jak szybko potrafią dojrzewać w nas emocje. Sam zalążek w jednej sekundzie dorasta i eksploduje zanim zdążymy zacząć go kontrolować.

Wczoraj 100 % złość przerodziła się w niesamowite zamartwianie. Było tak silne, że nie mogłam na niczym się skupić a łzy same cisnęły się do oczu. Całą drogę do Eli płakałam jak bóbr zastanawiając się czy w domu wszystko w porządku. 

Na szczęście tak, a ja nie miałam czym się martwić, ale okazało się, że nawet mimo tylu kłótni obawa o rodzinę jest olbrzymia. Lubię to w sobie. Czasem dobrze jest poczuć w sobie kawałek z człowieka. Nawet jeśli boli.

...

Ela z kolei wpadła na pomysł pofarbowania mnie na wiewiórę. I tak oto całe dwie tubki farby wylądowały na moich pięknie naturalnych już włosach. 

No i co się okazało? Że nie da się zrobić na nich marchewki... wyszło... no właśnie...co mi wyszło? W słońcu mienią się rudawo, w cieniu są pijaną wiśnią. A mnie się podobają. I tak za kilkanaście dni stanę się jaskrawą marcheweczką, więc teraz muszę się powoli przyzwyczajać.

...

Weekendowe plany poszły się... więc pora ustalić jakieś nowe.

W niedzielę widzę się z Michałem (nareszcie, bo nie widzieliśmy się kilka tygodni... ) 

W poniedziałek po przepustkę do CoffeeHeaven no i ustalę kiedy do pracy iiiii w sumie to z Pauliną jestem umówiona.

A jutro? Jeszcze nie wiem... 

W każdym razie cieszę się ze słońca i coraz bliżej mi do pokazu we Wrocławiu, gdzie spotkam się z moją kochaną Pandi. Tak strasznie się cieszę! < 3