Zakładam szary płaszcz - bo nie zobaczą mnie ludzie.
Wczoraj znów zamknęłam głośno drzwi... nie powiedziałam nic...
Spaliłam jakiś most
Pozostał po mnie dym...
Tyle pięknych miejsc...
Gdzie mogłam zacząć żyć
Pozostawiłam, spójrz...
Dokoła tyle dróg...
A nie ma dokąd pójść...
Gęsty tłum jest blisko obok mnie...
Już czuję oddech Twój...
Dokoła tyle rąk...
Nie mogę dotknąć ich...
Tak łatwo jest zgubić cel...
Tak trudno wierzyć w coś...
Gdy los wciąż każe mi biec...
Już wiem!!... Dokoła tyle dróg! A nie ma dokąd pójść...
Dokoła tyle rąk! Nie mogę dotknąć ich...
... Pytasz mnie znów czy taki układ ma sens...
dobrze to znam, za chwilę znikniesz we mgle...
więc zabierz wszystko to co mam...
odchodząc zabierz wszystkie dni...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz