Ja.

...jestem daleko... i patrzę w lustro... zaglądam sobie głęboko w oczy... ta głębia... i co widzę?? chłód... tak ... tylko on... błękitne tęczówki... a tam daleko... zimno... odbija się moje własne życie... moje problemy, wahania... i kręcą się łzy, które same nie wiedzą kiedy zostaną wciągnięte przez wir wspomnień by wypłynąć...
ale czy ja jestem zła?? nie... widzę tam także cień słabości... oznaki miłości... te oczy widziały już wiele... i wiele chciały by wymazać... wielu rzeczy nie chciały by po prostu zobaczyć... tylko czasem to zależy od siły wyższej... czasem człowiek musi patrzeć na to, co sam sobie stworzył... piekło na ziemi...