zamazana irlandia

7 rano - powrót do domu. Cisza i przenikliwy ból. Już nie tylko fizyczny ale także ten wewnątrz. 
Palił mnie jak gdyby chciał zmazać wszelkie winy.
A ja jak Chrystus ... umierałam powoli.
Ból ciśnie ale nie dusi...
-.-
8.00 fryzjer ... teraz cała czarna jestem i dobrze.
jakoś jest .
12 - 14.00 zakupy z mamą. aldi , abc , żeroma , carrefour.
fajnie było. ale zmarzłam.
przyszła pora żeby coś sobie wyjaśnić.
Jeden sms od Tomka... 'jak tam?' wybił mnie z rytmu..
"nieświątecznie. w każdym bądź razie wesołych świąt"
...
"obraziłaś się? nie piszesz nie odzywasz się? ''nie nie obraziłam się?"
jest żałosny.
delikatne ukłucie w sercu .
i po co ?
jest dla mnie nikim . n i k i m .
dziś. teraz. może już zawsze.
...
"mogę wiedzieć tak całkiem przypadkiem co było przyczyną nagłego zmianu stosunku do mnie?"
i tu zaczęły się schody...
"twoje podejście do mnie, twoje zachowanie at all , i moja głowa.. zaczalem sie
zastanawiac kim ty jestes tak naprawde i dlaczego zachowujesz sie tak a nie inaczej."
zongg.
trzeba bylo cos napisac:
"tzn jak? mialam byc niemila? ty byles dla mnie mily wiec ja tez....to nie ma sensu zawsze wszystko konczy sie wlasnie tak
a kim jestem? naiwną zwykłą dziewczyną, chcącą ślepo wierzyć , że wszystko bedzie okej..."
i co?
i napisałam mu że moja 10miesieczna znajomosc tak dla mnie wazna [z mateuszem] rozpadla sie z mojej winy , ze
naprawialam bledy kiedy poznalam wlasnie jego i ze pomimo tego wszystko sie rozpieprza. i żeby nie odpisywał bo bedzie mi jeszcze trudniej sie pozbierac...
ale odpisał...
że dramatyzuje... ze on jest pojebany i ze ma zachwiania emocjonalne.
ze potrzebuje czasu i ze wszystko wroci do normy
i ze nie mozemy ZAPRZEPASCIC NASZYCH PLANOW.
jakich kurwa planow? irlandia?
po tym wszystkim? tak mnie zranil...
ja nie wiem czy chce jechac. mam swoj honor
i mimo marzen chyba zrezygnuje..
napisałam mu że nie jestem marionetką żeby się mną nie bawił.
teraz dajemy sobie przerwę. dłuugą przerwę mam nadzieje ze sie polepszy nasz kontakt. ;]]
i co ? płakałam dzisiaj jakby mi zabili duszę.
rozmazałam cały makijaz.
nie mogłam sie pozbierac.
zrozumiałam , że jestem idiotką. że ślepo zaufałam kolejnemu który ma mnie w dupie.
który sie pobawił i olał.
jak każdy .
nie mam już siły.
dlaczego to zawsze spotyka mnie? to nieudane zycie. łzy i bol? niezrozumienie?
za co ja tak cierpie? nie zasluguje naprawde na odrobine szczescia? nie wiem jak smakuje
i nie wiem czy kiedykolwiek sie dowiem.
ale licze na łyk nadziei.
kolejny, ostatni
schizofrenia.
nie mam już sił.
eden usycha.
***
kupiłam Kaś na święta rózowego kucyka ; >
podobał jej się ;p
od niej dostałam srebrny naszyjnik z duuuuzym serduchem ;D!!
ładne ; >
hmm
od mamusi dostalam cudowny zegarek , od ciociii piekny sweterek ;>
mamie kupie prezent jutro
babci tez ;>
hmm .
i co tam jeszcze... xD aa namawiam mame na lustrzanke cyfrowa bo juuuz taak dlugo na nia czekam.
i moze na jakis oboz pojade bo cos czuje ze o irlandii moge sobie tylko snic.
to nie wyjdzie,.
nic mi nie wychodzi...
'''''znowu w zyciu mi nie wyszlo...

Fatum.

Aić.
Niemiłe parę słów zawsze zaboli.
Mimo, że wczoraj było p e r f e k c y j n i e.
I popatrzeć tak jeszcze chwile na Ericka i Maxa.
Jakie oni mają błahe problemy.
Zazdrość jest zła.
Nigdy nikomu niczego nie zazdrościłam.
To chore.
Ale tak już jest.
Kiedy się dorasta życie zmienia się o 360 stopni.
Coś we mnie pękło.
Wiedziałam, że będę tęskniła za przeszłością.
Kiedy idę ulicą czuję pustkę.
Kiedy patrzę na ludzi również ją czuję.
Jest ze mną nawet wtedy, kiedy wśród nich przebywam.
Dlaczego nikt nie jest w stanie jej wypełnić?
Czuwa nade mną jakieś fatum.
Nic mi się nie układa od kilku dobrych lat.
Gdzieś na dnie zostało malutkie dziecko.
A w jego pamięci setki krzywd i bezmyślnie rzucanych śmiertelnych słów.

Rdza.

Stara miłość nie rdzewieje.
Tak kiedyś mi mówili. I nie wierzyłam.
Dziś się przekonałam.
I tak mnie boli.
Żyć już nie potrafię.
Logicznie myśleć mi nie pozwala.
R a c j o n a l n i e.

Powrót.

Witam.
Wiem, że nie było mnie długo, ale wróciłam by wszystko zmienić.
Zaczęłam od wszelkich możliwych zmian w wizytówce.
:)
Więc jeśli chcecie się czegoś o mnie dowiedzieć to zapraszam :)
Poza tym mam zamiar zmienić wygląd bloga i regularnie na nim przebywać.
Chyba przyszedł czas żeby wszystko uporządkować.

Lednica.

Lednica.
07.06.08
Było cudnie. Chyba wiele zrozumiałam.
Dostalismy sektor N. Byłam tak blisko Bramy III Tysiąclecia.
Trochę irytowali mnie wojskowi i harcerstwo, ale to da się wytrzymać. Za rok to ja pojadę w mundurze i to mnie będą słuchać :)
Wszystko było takie zwykłe, normalne.
Do czasu spowiedzi.
Tam się popłakałam, bo już nie mogłam dłużej. Bo coś we mnie pękło. Coś się przełamało.
I odeszłam lekka. Jak nigdy w życiu.
To chyba prawda, że na polach lednickich jest się bliżej Boga.
Później ta cudowna msza.. ten pełen klimat..
Który naprawdę bardzo się kocha. Setki tańców i spiewów. To sto razy lepsze od pielgrzymki.
Szkoda, że trzeba czekac cały kolejny rok.
Wieczorem spaliliśmy maski...
Staliśmy się nowymi ludźmi. Innym człowiekiem. Z prawdziwym obliczem !
I wybraliśmy Chrystusa.. odnowieliśmy przysięgę.. to było uroczyste.. takie inne.
O 21.37 zaśpiewaliśmy Barkę.. a wiejący wtedy wiatr rozwiał dym i poprzewracał karimaty.
Chyba nie byliśmy sami. Wierzę.
Na nowo.
Następna Lednica już 06.06.09
Pojadę. Bo tak to sobie wymyśliłam.
Kocham. Na nowo.
Wierzę. Na nowo.
Czuję. Na nowo.
Ufam. Na nowo.